Month: October 2005

Έμπνευσή μου…

 - by Theodora

Έχω σβήσει όλα τα φώτα, έκλεισα τα μάτια μου και φαντάζομαι τη μορφή σου, με μια κιθάρα στα χέρια. Να μου σιγοτραγουδάς. Τα δάχτυλά σου χορεύουν πάνω στις χορδές σχηματίζοντας νότες…
Ανατριχιάζω ακούγοντας την παραμυθένια σου φωνή…δε ξέρω αν θα αντέξω άλλο, τόση ομορφιά.
Ξέρω οτι χαμογελάς πονηρά όταν τράγουδας.

Μα πώς μπορείς να με κάνεις να κλαίω και να γελάω ταυτόχρονα;

Δεν έχω λόγια να πω, δεν έχω λέξεις…μόνο νότες…νότες…νότες…

Έχεις φίλους απó Θεσσαλονίκη;

 - by Theodora
ΠΡΟΧΟΧΗ: Αυτά που θα γράψω δεν σηκώνουν παρεξηγήσεις και μουτράκια.Άλλωστε η μαμά Δέσποινα είναι απο το Κιλκίς ! Άσε που και εγώ έμενα εκεί μέχρι τη Β’ Δημοτικού, αν και βρέφος κάτι θυμάμαι, μόνο όμορφες στιγμές…Αυτό το post προέκειψε γιατί υπήρξε ένα ” θέμα”…

Συμβουλές από τον φίλο και αγαπημένο Τάκαρο!

10 Τρόποι για να ξενέρωσεις με τον φίλο/φίλη σου επωνομαζόμενο ως “μπουγάτσα” !

1 Προσπάθησε να τον πείσεις ότι το σουβλάκι ουδεμία σχέση έχει με το σάντουιτς.
2 Πες του να σου πεί τις λέξεις : London, LoL, Λουκουμάδες, Μουστοκούλουρο.
3 Πες του ότι και τον κώλο του κάτω να χτυπάει, η Αθήνα ειναι πρωτεύουσα της χώρας μας.
4 Τα μπουζούκια τους έχουν μεγάλα ονόματα μόνο το καλοκαίρι, γιατί η Αθήνα αδειάζει για διακόπες και πάνε Θεσσαλονίκη για το μεροκάματο.
5 Όσο νόστιμα και να είναι τα τρίγωνα πανοράματος εμείς έχουμε kfc, mac και goodys σε κάθε γωνιά της Αθήνας.
6 Η πιο παλιά και κλασική μαλακία που λένε οτι εμείς δεν έχουμε λαδάδικα, δεν ευσταθεί πλέον.
7 Δεν έχουν ένα Λούνα Πάρκ της προκοπής! (πχ Allou fun park)
8 Ωραίες γκόμενες και μεγάλα πουλιά έχουμε και στη Αθήνα !!
9 Ολυμπιακοί Αγώνες (αυτό αρκεί)
10 Η τυρόπιτα δεν έχει καμία μα καμία σχέση με την μπουγάτσα.

Νομίζω πως συνεννοηθήκαμε !!!!

1.1.6

 - by Theodora


Όλα μου θυμίζουν εσένα, σε βλέπω παντού γύρω μου. Νοσταλγώ τις στιγμές μας…
Όσα και να γράψω είναι ένα “μεγάλο τίποτα” μπροστά σε αυτά που έχουμε ζήσει μαζί. Ύπαρχουν φορές που… νοιώθω…κενή…μόνη, ξέρω όμως πως υπάρχεις, πως είσαι κάπου εκεί έξω και μπορώ να αναπνέω.
Κρατάω στο χέρι μου ένα κομμάτι ξύλου από ένα παγκάκι…-το δικό μας παγκάκι- , προσπαθήσαμε να το κάνουμε χρυσό μενταγιόν…μα δεν τα καταφέραμε.
Η μορφή σου θα έιναι για πάντα χαραγμένη στην ψυχή μου… ένας άγγελος.
Πώς μπορώ να ξεχάσω;
Θα θυμάμαι πάντα τα όνειρα μας…

” I could stay awake just to hear you breathing,
Watch you smile while you are sleeping,
While you’re far away and dreaming,
I could spend my life in this sweet surrender,
I could stay lost in this moment forever,
When every moment spent with you is a moment I treasure “

Συγνώμη για πολλά, αλλά όχι για όλα..
Ευχαριστώ που υπάρχεις ακόμα.-