Βλέπω blog να εξαφανίζονται δια μαγείας τελευταία, δεν μπορώ να πω ότι μου αρέσει ιδιαίτερα…Η πικρή αλήθεια είναι πως και εγώ σκεφτόμουν να την κάνω με ελαφρά.

Έχω μια απορία όμως, το να κλείσει κάποιος το blog του επειδή έχει σπαστεί από τις κλίκες που τρέχουν εδώ μέσα το καταλαβαίνω, το να κλείσει όμως κάποιος επειδή υπάρχει μία διασημότητα, δεν το καταλαβαίνω καθόλου. Κάτι πιο απλό ακόμα, επειδή υπάρχουν πολλά σκουπίδια στην μπλογκόσφαιρα.

Αυτά τα άκουω βερεσέ προσωπικά, δηλαδή επειδή κάποιος έχει περισσότερα σχόλια και τον διαβάζει σχεδόν όλος ο κόσμος, κάτι τρέχει; Μήπως είναι μόνο ζήλια τελικά;

Και όσο για να σκουπίδια (που ποτέ εγώ δεν θα τα χαρακτήριζα έτσι), τι σε νοιάζει ρε αδελφέ; Μην τα διαβάζεις, Άσε να τα διαβάζουν οι άλλοι.

Ο μόνος λόγος που θα την έκανα είναι γιατί πέφτει πολύ κουτσομπολιό εδώ τριγύρω.

Ο καθένας να γράφει για την πάρτη του, αυτό προτείνω.

Γιατί να σε απασχολεί δηλαδή τι κάνει ο δίπλα; Πάντα ένας δίπλα θα παραμένει στο κάτω κάτω.

Αν επίσης δεν θες περίεργα σχόλια από άσχετους ανθρώπους κοφτούς το βήχα! Δεν είναι ανάγκη να γίνετε σαματάς, για να τραβήξεις όλα τα βλέμματα πάνω σου…

Πιάσε στυλό, ένα φύλο χαρτί και σου αρκεί…

Περίμενα πως και πως την ήμερα που θα δικαιωθώ επιτέλους. Είχα κάνει και εγώ κάτι εδώ, ήθελα να το ουρλιάξω. Ήταν όμως οι συνθήκες τέτοιες που δεν μπορούσα. Αναγκαστικά έπρεπέ να το κρατήσω για τον εαυτό μου.

Χτες τα κατάφερα βγήκα από το καβούκι μου και τα ξεστόμισα όλα για όλα. Από την μία πλημμύρησα χαρά και είπα μέσα μου, τώρα θα μπορώ να κοιμάμαι τα βράδια. Από την άλλη όμως, η κάρδιά σαν να έσφιξε λίγο…

Για όλους έρχεται η μέρα της δικαίωσης ή της τιμωρίας…