Είμαι στην δουλειά. Γράφω από το γραφείο μου, που μόνο δικό μου δεν είναι. Κάθε φορά που φτάνω, το καθαρίζω με υγρά πανάκια.
�
Βαριέμαι και πήζω. Δεν λέει να περάσει η ρημάδα η ώρα. Κάνω υπομονή, όσο μπορώ τέλος πάντων. Αν δεν είχε να κάνει η δουλειά με το internet θα είχα φρικάρει τελείως. �
�
Θα έρθει να με πάρει απόψε και θα πάμε να χλαπακιάσουμε σουβλάκια, ας τα λέμε σουβλάκια εδώ στο Λονδίνο.�
�
Ουφ…και ξανά ουφ…

Can we cry underwater?