Month: May 2007

JO vs. HELEN

 - by Theodora

Βάλε πανιά στην λογική σου και τράβα και κουπί από πάνω. Μερικές φορές δεν πρέπει να ακούς την καρδία σου, γιατί θα πνιγείς. Πάλεψε με τα κύματα και θα βγεις νικητής.

Θα είμαι και εγώ εκεί, στον παράδεισο του μυαλού σου και θα περιμένω…

Υ.Γ Δεν θα έβαζα ποτέ και κανέναν πάνω από την δική μου ζωή και τον δικό μου εαυτό. Είναι γελοίο.

3DES και φιλοσοφίες…

 - by Theodora

Ότι κλειδώνει, ξεκλειδώνει.

Ότι και αν θέλουμε να κλειδώσουμε, μπορεί να γίνει με έναν τρόπο μόνο. Άμα όμως θέλουμε να το ξεκλειδώσουμε, μπορούμε να το κάνουμε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους! Το έπιασες ή να το ξαναπώ;

Υ.Γ1 Είχα να κάνω μία εργασία για το πανεπιστήμιο και έφαγα φλασιά. Αν σε ενδιαφέρει το θέμα (που αμφιβάλω) ρίξε μια ματιά εδώ.

Υ.Γ2 Θα είμαι Manchester για ΣΚ με τον Τέλσον… ποιος είναι για καφέ;

Μπλε ζαχαρωτό

 - by Theodora

Μέχρι σήμερα στην ζωή μου, τυχαίνει όλοι οι φίλοι και γνωστοί μου να είναι αρκετά μεγαλύτεροι από εμένα. Θεωρώ πως είναι καλό, καθώς είναι σαν να έχω κοντά μου 5 καφετζούδες και 8 μέντιουμ.
Είναι σαν να με προετοιμάζουν για το μέλλον, μέσα από τα δικά τους μάτια. Ο κάθε ένας φυσικά έχει διαφορετική άποψη από τον άλλον, γιατί τα τσουκάλια που μαγειρεύουν τις ιστορίες τους έχουν διαφορετικά υλικά μέσα… Δεν με πειράζει όμως, μου αρέσει η πολυπλοκότητα. Έχω κερδίσει πολλά από αυτήν την ιστορία, είμαι σχεδόν πάντα έτοιμη για το τι θα επακολουθήσει…

Είχα μια κουβέντα χτες. Μπορώ να ομολογήσω πως με σκότωσε, με τα παρακάτω λόγια της:

–>Πρόσεχε πάντως γιατί αν αφήσεις την τρύπα που υπάρχει να μεγαλώσει πολύ θα χωρέσει να περάσει ολόκληρος τρίτος άνθρωπος από κει μέσα.

–>Μετά από χρόνια θα είναι τόσο άκυρο σαν ένα χτυπημένο εισιτήριο.

–>Βρες ενδιαφέροντα γιατί ο πούτσος δεν είναι πάντα η καλύτερη γομολάστιχα, δεν σβήνει όλα τα κακά.

Ήθελα απλά να σε ευχαριστήσω για το τόσο γλυκό άγχος που μου προκάλεσες με της αλήθειες σου.

Πραγματικότητα vs. Φαντασία

 - by Theodora

Περιπέτεια, δεν είναι οι ταινίες του Indiana Jones και των The Goonies. Φαντάσματα νεράιδες και ξωτικά δεν υπάρχουν. Οι πειρατές με τα στοιχειωμένα καράβια έχουν λιώσει πλέον, έχουν γίνει ένα με την άμμο, στον πάτο της θάλασσας. Δεν θα βρεις πουθενά λοιπόν θησαυρούς, λίγοι έχουν απομείνει πλέον στον κόσμο τούτο.

Περιπέτεια είναι όταν, παίζεις κυνηγητό και κρυφτό στο χωριό σου και σε τσιμπούν πέντε μέλισσες μαζί –εκ των οποίον η μία στον κώλο- ή όταν πέφτεις από της σκάλες και ανοίγεις το γόνατο σου φορώντας τα αγαπημένα σου ξύλινα τσόκαρα σαν παιδί. Περιπέτεια είναι όταν πας διακοπές στο Παρίσι και φόρας τα ίδια ρούχα επί πέντε μέρες γιατί το έχεις δαγκώσει, από το κρύο ή όταν κάνεις έρωτα κάπου που ποτέ δεν έχει πατήσει άλλο πόδι και ποτέ δεν έχει ακουστεί άλλη ανάσα.

Άσε λοιπόν τα παραμυθία.

Υ.Γ Δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης, τα γράμματα που του έστελνες τα έκρυβα μέσα στις εγκυκλοπαίδειες και μετά έβαζα τα δώρα κάτω από το δέντρο κρυφά.