Χάνω ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου.

Είμαι στεναχωρημένη και απογοητευμένη.

Δεν έχω διάθεση να κάνω τίποτα απολύτως. Χάνομαι κάπου μέσα μου και οι σκέψεις μου για σένα φτάνουν στο άπειρο…

Περιμένω κάποιον, να μου δώσει ένα κολλύριο που θα παγώνει τα δάκρυα μου. Νομίζω πως θα πνιγώ.

Πόσο δύσκολο θα γίνει ακόμα;;;

Η Amica πάντα ήθελε όλους τους φίλους της μαζί, την ίδια στιγμή. Έπρεπε λοιπόν να σκαρφιστεί ένα καλό κόλπο.

Άρχισε δειλά δειλά να μιλάει με όλους της τους φίλους, από πολλά και διαφορετικά μέσα επικοινωνίας. Κάποιους από αυτούς είχε να τους δει χρόνια και όλοι αυτοί δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους. Τα πράγματα ήταν δύσκολα τελικά…Πως θα τους ένωνε όλους μαζί;

Είχε μια ιδέα! Αποφάσισε καταρχήν να δώσει πολλά λεφτά και να προσλάβει πολλοί κόσμο. Με αργά αλλά σταθερά βήματα άρχισε να κλείνει ραντεβού με όλους…την ίδια μέρα, στο ίδιο σημείο και με μια μικρή διαφορά ώρας. Τους έλεγε μάλιστα πως πρόκειται για μία πολλή ιδιαίτερη έκπληξη… Read this article »