Άνοιξα τα σκονισμένα σεντούκια μου.
Παλιές φωτογραφίες πήδηξαν έξω και με παρακάλεσαν να τις κοιτάξω.
Δεν σκέφτηκα τίποτα. Απλά τις κοίταξα.
Με παρέσυραν στο παρελθόν. Σε μία άλλη ζωή.
Μου φάνηκαν λίγες, εκεί που νόμιζα πως ήταν χιλιάδες.
Όταν ζούσα εκείνες τις στιγμές με γέμιζαν.
Σήμερα μου φαίνονται ελάχιστες.
Τρέμω μήπως και ξεχάσω…