Έτσι- γιατί ζεσταίνομαι.

Τελευταία έχει προβλήματα. Είναι κλεισμένος μέσα στο κάστρο του και σκέπτεται. Το κακό είναι πως δεν βολτάρουν μόνο τα δικά του θέματα στο κεφάλι του, αλλά και όλων των άλλων. Είναι τόσο καλόκαρδος ο βλάκας. Δεν είναι φυλακισμένος, μα έτσι αισθάνεται.

Έχει κάνα μήνα τώρα που κουνάω την σκάλα μία δεξιά μία αριστερά, μπα και βρω τον στόχο μου να ανέβω.

Υπερκινητικός σαν σκίουρος , ταχύτατος σαν τον άνεμο, δυνατός σαν λιοντάρι και με ένα μυαλό που κανένα άλλο δεν το φτάνει. Μπορεί μέσα σε δευτερόλεπτα να βρει λύσει . Ένα το κακό, έχει φοβερή υπομονή. Read this article »

Άνοιξα τα σκονισμένα σεντούκια μου.
Παλιές φωτογραφίες πήδηξαν έξω και με παρακάλεσαν να τις κοιτάξω.
Δεν σκέφτηκα τίποτα. Απλά τις κοίταξα.
Με παρέσυραν στο παρελθόν. Σε μία άλλη ζωή.
Μου φάνηκαν λίγες, εκεί που νόμιζα πως ήταν χιλιάδες.
Όταν ζούσα εκείνες τις στιγμές με γέμιζαν.
Σήμερα μου φαίνονται ελάχιστες.
Τρέμω μήπως και ξεχάσω…

Το νέο μου απόκτημα!

Κάτι μου ψιθύριζε εδώ και μέρες, πως πρέπει να τις πάρω.
Το Λονδίνο σκέφτηκα… μια βιτρίνα… και Dr. Martens κόκκινα με λουλουδάκια.